De Dalton Pet

Het begint buiten ondertussen een beetje kouder te worden. Het voelt al herfstig aan. 
Mijn kleine Senna is nu 2,5 maanden en kan best al wel een mutsje gebruiken. Alle mutsen die ik liggen had van Mauro zijn ofwel te klein, te groot of te warm.  
Al een ganse week dacht ik bij mezelf dat het dringend tijd werd om iets te gaan kopen voor op Senna's hoofdje wanneer we buiten gaan.  
Wanneer ik op baby-bezoek ging bij Olivia, passeerde er opeens een Ottobre met op de achterkant een schattige baby met een nog schattigere pet op.  DIE moest het worden!

Ik bestelde de Ottobre online en begon er meteen aan.  
Ik heb nog nooit zo snel een patroon overgetekend!  Het waren dan ook maar 3 stukjes. 
In de stoffenschuif had ik al snel restjes gevonden die perfect voor het petje zouden zijn.
Alles ging heel vlotjes en opeens las ik in de instructies: "naai 2 rimpeldraden in de buitenrand..."  Uh, watte?  2 wat? 
Een "rimpeldraad", dat was dus iets wat ik nog niet kende!  Gelukkig na wat googlen bleek het allemaal heel simpel te zijn en de pet stond al snel in elkaar.  
De beste tip die ik las omtrent rimpeldraden naaien, was dat je ze in een contrasterende kleur moest naaien zodat je achteraf duidelijk kon zien welke draden je terug moest weghalen. 

Hier is onze Senna met zijn nieuwe petje:

Het petje is nog wat te groot. Mama had de hoofdomtrek niet zo correct gemeten...
Verder heb ik wel wat gesukkeld met de rek achteraan in de rand van de pet.  In de instructies staat als laatste stap dat je de rek moet uitrekken en vastzetten.  Maar in de instructie er vlak voor staat dat je de rand moet dicht stikken.  De rekker zit dus in de rand en ik kon er dus niet meer aan. 
Ik weet nog altijd niet of ik nu iets fout gedaan heb of iets gemist heb...
Ik heb alleszins de buitenrand even terug een stukje losgemaakt, een stuk van de rek afgeknipt en opnieuw vastgezet terwijl ik hem uitrok. Nadien randje terug dicht gemaakt. Probleem opgelost!

Patroontje: Ottobre 1/2014, Dalton Pet
Stofjes: overschotjes van het stoffenspektakel 2013.  

Nog wat fotootjes:

Een nieuw jakos (Celeste II)

Vorige week kocht ik het boek "mijn tas".  Ik had er al veel positiefs over gehoord en zag in de facebook naaigroepjes telkens opnieuw mooie creaties uit het boek verschijnen.  
Ik heb trouwens ook nog een ganse schuif vol met ongebruikte stofcoupons, katoenrestjes en gordijnresten liggen die schreeuwen om opgebruikt te worden!

Na 3 dagen had ik eindelijk beslist welk model ik eerst zou maken.  Het zou de CELESTE II worden.  
Hier is ze:

  


































Ik heb het hengsel een dikke 5cm langer gemaakt dan voorzien werd in de omschrijving.
De tas was vrij snel af en redelijk eenvoudig te maken!  Zelfs het stukje rits inzetten was op deze manier heel erg simpel.
Het enige waar ik wat moeite mee had, waren de scherpe hoeken langs weerskanten  afwerken.  Het is een heel gewriemel met die dikke dubbele stoffen onder het machien.  Maar al bij al toch gelukt!

Nog enkele fotootjes:

En de binnenkant:

Het stofje van de buitentas komt van het stoffenspektakel in Mechelen vorig jaar en lag nog onaangeraakt in men kast.  De binnenzak heb ik ook in dat stofje gemaakt.
De binnenstof is van een gordijnrestje gemaakt en is dus iets dikker.  

En tot slot...  
Ik kan me nooit goed een beeld vormen van de grootte van de tas als ik puur of afmetingen moet afgaan.  Ik zie altijd eens graag een fotootje van een persoon die de tas rond zijn of haar schouders draagt, dan heb ik een beter zicht op het model of formaat. Hiervan heb ik geen foto online gevonden voor ik aan de Celeste II begon.  Bij deze heb ik dan zelf maar eentje gemaakt voor mensen die ook liever tassen over schouders zien hangen :)

Terug van weggeweest

Na een "pauze" van 2 maanden, ben ik opnieuw in blog-land.
Ondertussen ben ik op 10 juli bevallen van onze 2e zoon Senna.  In combinatie met de grote vakantie en een 3-jarige Mauro die graag wil geëntertaind worden, had ik bijzonder weinig tijd om nog te bloggen of te naaien.
Blij was ik toen het 1 september was en Mauro weer naar school mocht!  

Tijdens de nachtvoedingen van Senna, surf ik op mijn smartphone rond op allerlei naai-groepjes, blogs etc.  Ik heb ongelooflijk veel naai-ideetjes opgedaan, mijn To-Do-List groeit elke nacht opnieuw tot in oneindig.  Ik zat op hete kolen om er zelf terug in te vliegen!  
Door de vermoeidheid ben ik er nog niet helemaal bij met mijn hoofd en aangezien ik nog niet zo heel lang naai, wilde ik terug met iets heel simpel beginnen.   Maar wat?

Vorige week kocht ik voor Senna een broekje met vleermuizenprint van Maxomorra.  Ik had geen enkel tshirtje dat erop paste en ik moest opeens denken aan een effen zwarte tricot waar ik nog een restje van liggen had.  En bij deze was ik terug vertrokken met naaien.  
Dit is het resultaat:

Voor alle duidelijkheid, het broekje kocht ik en het tshirtje maakte ik erbij.
Voor de afwerking gebruikte ik blauwe boordstof en ik flockte er een witte vleermuis op in leder-look flexfolie.  
Als patroontje gebruikte ik een gratis patroon van de droomfabriek.

Mijn schoonheidsfoutjes (want die zijn er nog steeds elke keer):  Ik vergat naadwaarde onderaan toe te voegen waardoor het t-shirtje 2cm korter is dan voorzien.   Verder is de enveloppe-hals ook te breed uitgevallen.  Ik heb dat opgelost door op de schouders langs weerskanten kamsnaps te zetten zodat het tshirtje toch draagbaar is.

En zo kwam het, dat Senna de eerste keer mocht poseren voor mama's blog, meteen met een smile erbij:

En nog even wat close-ups:

Papa kiest een stofje

Nog 1 kledingstuk wilde ik graag maken voor mijn bevalling.

Aangezien ik hoogzwanger was en niet meer goed alleen het huis uit durfde, nam ik Mauro en Peter mee naar Den Depot.  

Het plan was om nog wat Charlies te maken voor Mauro, aangezien die snel klaar zijn en niet zo moeilijk te maken. Het aanbod van Tricot op dat moment was nogal schaars en allemaal cliché blauw en eerder baby-achtig.  Resultaat: mama stond daar maar wat te draaien en te kijken. 

Ondertussen waren papa en zoon al naar de stoere katoentjes aan het kijken en hadden ze hun keuze al gemaakt!  (nb het bijna duurste stofje uit de winkel...)

Ik besloot dan maar om nogmaals een Theo te maken van Zonen09 met het stofje dat papa gekozen had voor Mauro.  

Het werd er eentje uit de Alexander Henry collection.  

Ik wilde graag terug werken met een contrasterende kleur om de binnenkant en mouwboorden af te werken.  Mijn keuze viel op het diepe rood dat in bijna elke tekening terugkwam.

Dat bleek niet zo simpel te zijn, want alle rode katoentjes die ik vastnam, waren net een andere tint rood.  Ook de bijhorende kamsnaps waren niet diep rood genoeg om mooi contrast te geven.  (gelukkig kwam de kleur van de paspel wel min of meer overeen)

Uiteindelijk heb ik een filterdunne katoen gevonden die ik overal verstevigd heb.  Niet ideaal, maar het was wel de kleur die ik nodig had!

Het resultaat:

Ik koos ervoor om ook de rugpas eens met paspel af te boorden.

Achteraf bekeken, vind ik dat geen meerwaarde voor het hemdje, dus niet meer voor herhaling vatbaar. Maar das persoonlijke keuze...

De kamsnaps werden een soort van metalic-koper-achtige kleur.

En ik heb ook de 1e keer gedurfd om de afwerking met een contrasterend rood garen te doen.

Nog even enkele close ups:

 

In eerste instantie probeerde ik ook een poging te doen om de tekening van de stof mooi te laten overgaan naar de mouwen toe, maar daarvoor is mijn naai-ervaring nog niet groot genoeg blijkbaar.  De afmetingen van mijn stofje waren redelijk nipt, dus heb ik het maar zo gelaten.  

En tot slot: Mauro heel tevreden in zijn stoere hemdje!

Papa mag zeker in de toekomst nog mee stofjes gaan kiezen!  

Nog een leuk achterafje... Ik ben bevallen dezelfde dag waarop ik het hemdje heb afgewerkt!  Perfecte timing dus!
Mauro droeg het hemdje wanneer hij zijn broertje Senna in het ziekenhuis de eerste keer kwam ontmoeten.  Het bewijs:

En nu neem ik een grote naai-pauze tot September!  Eerst voor babybroer zorgen en dan vlieg ik er terug in!

Alvast tot dan!

Snelle Charlies met lange mouwen

Mijn eerste Charlie ging goed en snel!
Ik besloot om er nog 2 te maken, maar dan met lange mouwen voor de herfst/winter.
Ik kocht de allereerste keer online stofjes op een Duitse website voor een klein prijsje!  De stofjes vielen een beetje tegen.  De prints vielen groter uit als ik gedacht had. 

De Charlies:

 

De aan-foto's waren weer niet met het volle enthousiasme...  Op de laatste heeft Mauro ook windpokken, dus wilde ik hem niet teveel lastig vallen ;)

 

 

Mauro goes Retro

Een tijdje terug zag ik op het "naaien voor zonen" -groepje op facebook een foto passeren van een jongetje met een hemdje aan met een super leuke print! Heel erg retro en ik wist dat ik het moest hebben!

Ik had al snel het stofje gevonden en online besteld. Het is er eentje van PiekeWieke voor Soft Cactus.


Het patroon van "den Theo" van Zonen09 had ik nog liggen en had ik al 2x met succes een hemdje van gemaakt (met korte mouwen weliswaar).

Deze keer besloot ik om eens een variant met lange mouwen te maken.


Ik wou ook eens iets anders doen, maar wat? Uiteindelijk koos ik ervoor om de binnenste rugpas, het voorpand-beleg, de binnenste staander en de mouwboorden in het oranje te maken, dat zou goed passen bij de oranje bloemetjes van het stofje, de oranje paspel in de zak en de oranje kamsnaps.




En hier gingen we dan...












De mouwsplit maken en de bies eraan stikken, ging super gemakkelijk!

De polsboorden aanbrengen, heeft me toch een paar uren gekost. Ik geraakte niet goed wijs uit de eerste stap van de handleiding (pagina 50 stap 28). Na 2 uren alles voor de duizendste keer nalezen en doorlopen, heb ik besloten om stap 28 over te slaan en gewoon verder te doen met de rest. Was stap 28 nu overbodig voor versie B van den Theo? Ik weet het nog altijd niet...

Maar, het resultaat is wel dat men polsboorden aan men hemdje staan en dat het er best ok uit ziet.







Nog ff wat close-up-jes:













En tot slot: Mauro goes retro:

(sorry, het zijn veel foto's, ik kon niet kiezen) ;)



























En de collage:

Jacob met Paspel

Ik begon nogmaals aan een JACOB broekje.  En het zal zeker niet de laatste keer zijn!  Zo'n mooie simpel te maken broekjes, daar mogen zeker meerdere exemplaren van zijn.

Deze keer koos ik voor een klassieke blauwe kleur en ik besloot om tussen de zij-naden donkerblauwe paspel te steken.

Het resultaat:

Close-up van de bovenkant en zij-naden:

En tot slot de "aan-foto's" met Mauro:

CHARLIE met sterretjes

De Charlie...  een patroontje van Zonen09 waar ik al lang wilde aan beginnen, maar door mijn gebrek aan ervaring met tricot alles wat op de lange baan geschoven heb. Intussen heb ik wat kunnen oefenen en kon ik me niet meer inhouden!

Bij "den Depot" kocht ik het groene sterren-tricootje van Stenzo en een effen blauwe bijpassende tricot voor de binnenstof en de boorden. 

Hier het resultaat:

Alles ging eigenlijk verrassend goed en snel!  Op enkele uurtjes stond de Charlie in elkaar en ik heb me al moeten inhouden om stofjes te gaan bijkopen om nog eentje te maken!  
Er zullen dus zeker nog Charlie's volgen, maar dan vermoedelijk eens met lange mouwen en meer kleurencombinaties. 

De buitenkraag heb ik mee in de sterrenprint gedaan.  Was oorspronkelijk voorzien om mee in het blauw te maken, maar ik begon plots over de kleurencombinatie te twijfelen en heb het dan maar standaard gehouden.  Achteraf bekeken heb ik daar misschien een beetje spijt van?

Ik heb alles gestikt op mijn gewone naaimachine met stretchsteek en de losse randen binnenin heb ik met de overlock afgewerkt.  

"Ons model" Mauro had weer niet veel zin om te poseren en te blijven stil staan, maar ik heb toch enkele foto's kunnen nemen.

De achterkant (hij draaide zich spontaan om als hij zag dat ik foto's wilde nemen):

Met wat afleiding "vingertjes tellen" kon ik dan toch enkele foto's van de voorkant nemen.
Toevallig heeft Mauro ook zijn Jacob broek aan die ik eerder maakte.

 

Kom mama, stop nu, ik heb er genoeg van!!!

Ok, nog 1x vingertjes tellen dan voor de laatste foto!

Jumpsuit en Marcelleke om te oefenen

Onder het motto: "nuttig opgebruiken van mijn aangekochte stofjes en tegelijkertijd nog wat oefenen met tricot, boordstof en tweelingnaald", begon ik aan een Jumpsuit voor baby broer en een Marcelleke voor Mauro.

 Ik gebruikte het tricootje met circusdieren is van Käselotti voor Lillestoff dat ik dus nog liggen had.

Het resultaat:

De jumpsuit beschouw ik eigenlijk als een mislukking.
Ik gebruikte hiervoor een patroontje van "Kiind".  Op het eerste zicht leek het wel simpel en duidelijk, maar als beginner miste ik toch wat info.  

Wat ging er allemaal fout? 
 Om te beginnen wilde ik weeral eens te snel zijn en had ik dus niet goed gelezen hoe ik de kraag moest afboorden met boordstof en heb dus maar wat verzonnen. GEEN goed idee... Zoals je ziet is zowel de kraag als de benen niet mooi rond en slecht afgewerkt.  
Bijgevolg staan de Kamsnaps ook niet mooi.  
De mouw- en pijpboorden op de overlock gingen een heel stuk vlotter omdat ik daar al eens kon oefenen bij mijn vorig projectje.  Alhoewel ik daar ook weer de mist in ging en één pijpboord binnenstebuiten aan het been zette.  
Wat ik met de jumpsuit ga doen weet ik nog niet.  Voorlopig in de kast leggen.  Als baby broer geboren is en de juist maat heeft, zeker eens aanpassen, maar waarschijnlijk erna weggooien.



Het Marcelleke, daar ben ik wel tevreden over!
Ik gebruikte een patroon van "Van Katoen", dat je gratis kan downloaden.

Ik heb wel nog even moeite gehad met de onderkant af te werken met tweelingnaald.  Mijn stof krulde altijd op tussen de 2 stiksels.
En toen las ik plots de magische tip :)  "Zet je steeklengte iets groter, op 3.5 bijvoorbeeld".  En voila, probleem opgelost!  Zie het verschil hieronder.

  

Ik ben ook de tips van Mamasha gaan lezen over het werken met boordstof en tricot.  En dat ging uiteraard een pak beter! 
De boordstof in de hals en mouwen is deze keer correct aangezet.  

Eindconclusie, ik heb het voorlopig gehad met de jumpsuit... Maar een marcelleke, durf ik nog wel eens maken als ik ooit nog eens wat overschotjes tricot heb. 
De tweelingnaald en ikke zijn voorlopig nog niet echt goeie vrienden...   Ik ben er voorlopig geen fan van.  Misschien in de toekomst na wat meer oefening ;)


Indien het weer het toelaat de komende dagen, volgt er zeker nog een "aan"-foto van Mauro met zijn nieuw marcelleke.

-----------------------------------


Zoals beloofd enkele "aan"-foto's van het marcelleke:
(stil zitten is niet mauro's sterkste kant, poseren doet hij ook niet zo graag, vandaar de slechte bewogen kwaliteit van de foto's)